от 1. Муҳтож бўлмаслик (эҳтиёж сезмаслик) ҳис-туйғуси, шундай ҳис-сезгили муносабат, ҳолат.
Эгасининг одамгарчилиги ҳар қанча катта бўлганда ҳам, меҳмонларинг истиғно ва виждон доирасидан чиқмаслиги лозим. — А. Қодирий, Обид кетмон
2. Гўзал қилиқ билан тортиниш; ноз.
Нуқра Давроннинг ўзига қадалиб турган кўзларига: Менга мунақа қараманг, дегандай истиғно билан боқди-ю, бармоқларини силкитганча, дарахтлар орасига шўнғиб кетди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан
— Бас, бас-э! — деб Қирмизхон истиғно билан чимирилди. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар