«исрофгар» бўйича 11 та натижа
н prodigal, spendthrift, squanderer
от айн. Исрофгарчилик.
от Исроф қилиш, исрофга ёʻл қўйиш.
Бу харажат, бу исрофгарчиликка тоғ чидамайди, дўстим — Ёʻлчи. Ойбек, Танланган асарлар
исрофчи айн. Исрофгар.
тежамлилик, режалилик, фойдалилик, баракалилик; тҳрифтлесс исрофгар, беҳуда сарф қилувчи
1) зоол. калхат; қорақуш 2) таловчи, қонхо'р, ваҳший, йиртқич, исрофгар (кишилар ҳақида)
1. а 1) сахий, қо'ли очиқ, саховатли, исрофгар, нобудгар; бе лавиш оф праисе мақтовини ошириб юбормоқ 2) жуда ко'п, мо'л-ко'л, сероб 2. в совурмоқ, исроф қилмоқ; лави
эҳтиёциз Эҳтиёт бўлмай ёки эҳтиёт қилмай иш тутувчи; тадбирсиз. Эҳтиёциз бола, Элмурод кечаси эшикка эҳтиёциз чиқди-ю, шамоллаб қолди. П. Турсун, Ўқитув
/ик'стрæвəгəнт/ адж 1 исрофгар, нобудгар, беҳуда сарф қилувчи, совуриб юборувчи 2 фавқулодда, кутилмаган даражада, ақлга сиг'майдиган, ҳақиқатга то'г'ри келмайдиган -
