фл. айн. Ишқаламоқ.
Ёрмат севинганидан кафтини ишқаб, кулиб, танчадан бир қадам нарига чўкка тушди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Бурнини ерга ишқамоқ
«ишқала» бўйича 22 та натижа
фл. айн. Ишқаламоқ.
Ёрмат севинганидан кафтини ишқаб, кулиб, танчадан бир қадам нарига чўкка тушди. — Ойбек, Танланган асарлар
фл. 1. Икки нарсани бир-бирига суркамоқ.
Ғиштни ғиштга ишқалаб силлиқламоқ
— Биров ишдан келса, сиз ошдан келасиз, — деди Мели полвон жаҳли чиқиб ва қўлларини ишқалаб, кетмон сопини ушлади. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Қўл билан қаттиқ босиб силамоқ, эзмоқ.
Оёқни ишқаламоқ.
Мўйсафид сартарош унинг [Ёʻлчининг] бақувват бошини ишқалай бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Уйқули кўзларини ишқалаб Акбар чиқар, тойчоқлардай ирғишлаб, сертупроқ кўчалардан чопқиллашиб кетардилар. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
н rub
ısqılanıw, súykeleniw
фл. 1. Ишқаламоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.
Унинг [кетмоннинг] юзи қаттиқ, серқирра тошларга узоқ вақт ишқаланган ёки қандайдир ўтмас теша билан ёʻнилганга ўхшарди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. кўчма Хира бўлиб ёпишмоқ, сурканмоқ.
фл. Ишқаламоқ феълининг орттирма нисбати.
ишқала(н)моқ; арт(ин)моқ, сурка(л)моқ, уқаламоқ (руб витҳ, руб тогетҳер; руб агаинст, руб он) тере́ть(ся) (руб витҳ, руб тогетҳер; руб агаинст, руб он)
Ушбу эртакда Оловиддин исмли йигитнинг сеҳрли шамчироқ ёрдамида бойлик ва бахтга эришиши, шунингдек, ёвуз сеҳргарнинг ҳийлаларига қарши курашиши ҳико
Бу эртакда ўта хасис бойнинг саргузаштлари ва унинг Абдураҳмон исмли айёр ўғри билан тўқнашуви ҳикоя қилинади. Бойнинг очкўзлиги ва ўғрининг топқирл
Ип ва ипакни ишқалаб, тукини тўкиш учун симдан ясалган ингичка асбоб.
ишқаламоқ
ишқаламоқ
суйканмоқ, ишқаланмоқ