ot 1. Koʻz, qosh, qoʻl, bosh va boshqalar harakati bilan berilgan belgi, imo, shuningdek, gap bilan yashirin tarzda ifodalangan maʼno; shama.
Hoʻkizga — turtki, donoga ishora kifoya. — Maqol
Safarov koʻz va qosh ishorasi bilan Samandarovga: Evida-da! Bu gaplar, bu muomala ortiqcha, deganday qildi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Mingboshi tomdagi karnaychilarga bas ishorasini qildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Zulfiqor baʼzan bu qiz nima demoqchi, deganday xayolga choʻmar, Badianing xatti-harakatlari, qiliqlari, gaplaridagi ishora uni chuqur oʻylashga majbur etardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Zumrad Mavlon Isayevichning ishorasini tushundi: Axir men tufayli kelding bu yerlarga, tentak. Boʻlmasa, yurarding hozir dala kezib. — S. Siyoyev, Otliq ayol
2. Maʼlum maʼno ifodalovchi, vazifa bajaruvchi belgi, alomat.
Trigonometrik funksiyalarning ishoralari.
Roʻzimboy akaning choyxonasida Ramazon noʻgʻay oʻqiydigan gazetalarda nozik ishoralar bor edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Maktubdagi tushunish qiyin boʻlgan nuqta va ishoralar yana bir qayta zahar sochib oʻtgandek boʻldilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Ishora qilmoq Biror maʼno (mazmun)ni bildiruvchi imo-ishora bermoq, gap-soʻz aytmoq. Polizning boshiga yetib kelishdi. Toʻxtanglar degan ishora qildi Hakim. — M. Hazratqulov, Jurʼat— Oqillar omon boʻlsin! — deb duo qildi Mutrib, Avazning bugungi oqibatiga ishora qilib. — S. Siyoyev, Yorugʻlik