Қидирув

сфт. 1. Ишониб бўлмайдиган; бетайин.

Ишончсиз киши билан ишлама, Ажабланиб, бир кун тилинг тишлама. — Мақол

У подшоҳни лашкар ичидаги ишончсиз шахслардан огоҳ этар, уларни жаллод қўлига топширарди. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. Умид-ишончи ёʻқ, ишончсизлик ифодаловчи.

Дўстининг ташвишини ишончсиз кулги билан ёʻқотишга тиришди. — Ойбек, Қуёш қораймас

худди саҳнага биринчи бор чиқаётган ҳаваскор санъаткордек, ишончсиз қадам билан телефонга борди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

от 1. Ишониш ҳисси, туйғуси.

Ишонч билан гапирмоқ; Ишонч уйғотмоқ.

Ўнинчиси ҳам гапми, истаганича топиши мумкин — истак, ишонч ўлмаса бас — Газетадан

Ёʻлчи чакки одамларни топмади, Ёрматнинг ҳақсиз эканига ишончи кундан-кун ортди. — Ойбек, Танланган асарлар

Бор ишончим: бир куни Ёнгай қуёш қутб узра ҳам. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома

2. Эътимод этилган, суянилган, умид боғланган шахс ёки нарса.

Модомики, иккимизнинг ёлғиз ишончимиз шу ўғлимиз экан бизга лозими, унинг хурсандлиги нима билан бўлса, шуни ахтаришдир. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Элмуроднинг ғурур билан гапирадиган гапи — келажакка ишонч ва умиди бўлиб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи

от Ишончсиз ҳис-туйғу, ишончсиз муносабат.

Ишончсизлик билан гапирмоқ.

Широқ, шоҳнинг ишончсизлик кўзи билан қараётганини фаҳмлаб, ўз сўзининг тўғрилигини исбот қилишга киришди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси

Менинг дилдан чиқариб айтган сўзларим Назирадаги қўрқув ва ишончсизликни тарқатиб юборди. — Х. Лутфуллаева, Бахти кулган йигит

сфт. Ишонса бўладиган, панд бермайдиган.

Ишончли одам

Сиз суянчиқларга ишониб бўпмиз, жаноблар! Бошқа ишончли суянчиқларни топамиз. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Бу ташкилотда сиз менинг энг ишончли, суянадиган кишим бўласиз. — Н. Аминов, Суварак

Абдуғаффор ака деҳқончиликнинг истиқболи ишончли қўлларда бўлишини орзу қиларди. — Газетадан

от с.т. Ишончли.

н юр. power of attorney