fl. Ovoz chiqarmay, lab va yuz-koʻz harakati bilan kulgi ifoda qilmoq, miyigʻida kulmoq, kulgiga oʻxshash holat ifoda qilmoq.
Obidjon akasining yonida oʻtirib, nima qilishini, nima deyishini bilmas, dam-badam uning yelkasini ushlar va iljayar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Gulsum nomus qilgandek iljayib, pastga qaradi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
— Hay, mayli, olam kezgan nozikfahm shoirsiz. Qulogʻim sizda, gapiravering, —
dedi xunuk iljayib. — K. Yashin, Hamza