sft.
1.
Nopok narsalar bilan bulgʻangan; bulgʻanch.
Iflos hovli. Iflos ariq.
Otxona ichidan iflos kurak va supurgi koʻtarib Joʻra chiqdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2.
Kir bosgan; kir, isqirt.
[Hammollarning] Belida, yelkasida uzuq-yuluq arqon, kiyimlari juldur, iflos. — Oybek, Tanlangan asarlar
3.
koʻchma
Har qanday yomon, qalb ishga yuradigan; nopok.
Iflos odam.
Yoʻqol, dedim, yoʻqol, tulki! Kolxozimizda sendek ifloslarga non yoʻq! — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
4.
Shunday odamga nisbatli haqoratni bildiradi; yaramas, razil, palid.
[Choʻpon soziga:] Tufu, iflos! Hali senmi shuncha xotin bilan tagʻin birovlarning haramiga koʻz soladigan?! — Hamza, Maysaraning ishi
5.
Odobdan tashqari; yaramas, yomon.
U uyning u yogʻidan bu yogʻiga betoqat yurib, iflos gaplarni ogʻziga toʻldirib soʻkindi. — H. Gʻulom, Mashʼal