Қидирув

сфт. 1. Жамиятнинг, шахснинг энг олий мақсади, энг юксак орзу ва тилак.

Идеал — жамиятнинг юксак ва олижаноб мақсади, келажакда кўзланган ғояси. — Газетадан

Ижтимоий идеал мисоли маёқ бўлиб, жамият қаёққа ва қандай мақсадда қадам отишида ғоявий-мафкуравий ва маънавий-руҳий ёʻл кўрсатиб туриши мумкин. — Газетадан

2. Ҳар жиҳатдан баркамол, мукаммал, хаёлан орзу қилинадиган, лекин ҳали ҳаётда мавжуд бўлмаган нарса, ҳодиса.

Унинг идеали — ёқтирган қизини ўз таъсирига олиб, ўз қадрини ерга урмай севилмоқ эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

3. сфт. Олижаноб, намуна бўладиган, орзу-мақсадга мос, мувофиқ келувчи.

Идеал образ. Идеал шароит.

Маънавият қаҳрамони бўлгани туфайли у халқнинг идеал қаҳрамонига айланди. — Газетадан

от 1. Идеализм тарафдори, идеалистик фалсафа издоши.

2. Ҳақиқатни идеаллаштирувчи, бўяб кўрсатувчи шахс; хаёлпараст.

от флс. Материализмга қарама-қарши ҳолда, руҳ, ғоя, онг борлиқнинг негизи, яъни бирламчи деб билувчи, материя, табиат эса иккиламчи, ҳосила деб тан олувчи фалсафий оқим ва таълимотларнинг умумлашма ифодаси.

сфт. Идеализмга доир, идеализмга хос ёки унга асосланган.

Идеалистик фалсафа. Идеалистик дунёқараш. Тарихга идеалистик қараш.

фл. Бадиий ижодда бирор нарса, воқеа, ҳодиса ёки шахсни юқори кўтариб, бекам-у кўст, яхши, бенуқсон қилиб кўрсатмоқ.

Ўтмишни идеаллаштирмоқ.

фл. Идеаллаштирмоқ феълининг мажҳул нисбати.

идеаллаштирилган образлар