«ибосиз» бўйича 13 та натижа
сфт. Ибоси ёʻқ, андишани, тортинишни билмайдиган; бешарм, беҳаё.
Мунисхон гўё олдида гўдак ёки ўз эри ўтиргандай, ҳеч ибосиз устки кўйлагини еча бошлади. — А. Қаҳҳор, Сароб
от 1. Андиша, шарм-ҳаё билан тортиниш, шундай ҳис-сезги, уялиш.
Дилора кулиб, чарақлаб қайтиб келганда, Ғуломжон ҳар қандай ибога парво қилмай, бўласи ёнига борди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
Кравсова бу шалоқ йигитнинг бунчалик ибо билан қилаётган ҳаракатидан кулгиси қистади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
2. Ўзини, нафсини тийиш, сабр-у қаноат.
3. Ибо (хотин-қизлар исми).
Қаранг: ибосиз
сфт. Ибоси бор, андиша-ҳаё ҳиссига (хислатига) эга.
Қайси аёл сабр-қаноатли, ҳаёли, иболи экан, у ҳаётда бахт-у тахтини топа олади. — Газетадан
от 1. Бирор тушунча ёки фикр ифодаловчи, одатда, сўзларнинг турғун бирикмаси (сўз бирикмаси ёки гапга тенг жумла); таъбир.
Образли ибора.
Черницов “вақтинча тантана”, вақтинча чекиниш, қайта ҳужумга ўтиш деган ибораларни қийналиб айтди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Улар Суқротнинг Аввал ўзингни англа, шунда дунёни англайсан деган машҳур иборасини ўзларига дастуриламал қилиб олишган. — Сирли олам
2. айн. Сўз 2.
от 1. дин. Қуллуқ қилиш, сиғиниш, топиниш ва унинг амали; намоз.
Бутун кўҳна тарих давомида диний тарбия дейилганда, асосан ибодат тушунилган. — Газетадан
мўмин-мусулмонларнинг рўза тутишдан мақсадини Оллоҳнинг бандалари уз умматларини сабр-қаноатга, меҳр-оқибатга ундайдиган ибодат деб таърифлайдилар. — Газетадан
Бутхона қўнғироғи кечки ибодатга чақириб, оғир ва узун даранглади — А. Қаҳҳор, Томошабоғ
2. Ибодат (хотин-қизлар исми).
қаранг ибосиз
