Поиск

ot 1. Sheʼriy asarlar yozadigan kishi.

Ulugʻ shoir. Demokrat shoir. Xalq shoiri.

Bizga adiblar, shoirlar, haqiqiy kurashchilar lozim. — Oybek, Nur qidirib

2. Baxshi yoki oqinlar ismiga hurmat yuzasidan qoʻshib aytiladigan soʻz.

Fozil shoir. Islom shoir Nazar oʻgʻli.

3. s. t. Gapdon, soʻzamol, hozirjavob odam haqida.

Bu yigit juda shoir ekan.

ot tar. 19-asrning oʻrtalarida Erondagi bobiylar (bobiylik) harakatining davomi sifatida Iroqda vujudga kelgan diniy-siyosiy oqim va ushbu oqim tarafdori.

ot 1. Sheʼriy asarlar yozadigan ayol.

Oʻzbek shoiralari.

2. s. t. Gapdon, soʻzamol, hozirjavob qiz yoki ayol.

Majlisning shoiralari, oʻyinchilari, childirmachi va dutorchilari — barchasi ham hozir boʻlib, Kumushbibigina hammomdan qaytmagan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Shoira (xotin-qizlar ismi).

ot ayn. Bahoiy.

ot 1. Sheʼriyatning bir janri: ikki yoki undan ortiq shoirning bir mavzuda bir-birining fikr va tuygʻularini rivojlantiradigan sheʼr aytishish musobaqasi.

Hirotning olim va shoirlaridan maʼlum bir guruhi bu yerga toʻplanar, muhim asarlar oʻqilar, qizgʻin suhbatlar, mushoiralar boʻlib turardi. — Oybek, Navoiy

2. Umuman, sheʼr aytishish, shu boradagi tortishuv, musobaqa.

Studentlar bilan oʻtkazgan uchrashuvimiz mushoiraga aylanib ketdi. — N. Safarov, Olovli izlar

ot 1. Shoir ishi, kasbi; sheʼr yozish.

Mirzajon — koʻnglida shoirlik dardi bilan tugʻilgan bola, hozirdanoq shunday sherlar yoza boshladiki, oʻqiganingizda, koʻzingizga beixtiyor yosh keladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Yoʻq, men taqdirimdan emasman xafa. Shoirlik unvoni baxtimdan tuhfa. — M. Shayxzoda

2. s. t. Gapga chechanlik, soʻzamollik.

He, Ergashvoy aka-yey, juda hazilkash yigitsiz-da, Toʻgʻri gapni hazilga olib, shoirlik qilasiz. — I. Rahim, Chin muhabbat

— Ne balo ovsin, shoirlik qilyapsizmi? — dedi Qumrixon bogʻ eshigiga tamba qoʻyaturib. — Oydin, Oltin uzukka olmos koʻz