«ҳўкиз» бўйича 101 та натижа: Изоҳли
от 1. Икки ёшдан ошиб, қўшга ярайдиган ҳолга келган бичилган эркак қора мол.
У ердан сув чиқади деб ўйлаш — ҳўкиз сут беради, деб ўйлашдай гап. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
У колхознинг қўш ҳўкизи билан ўз ерини ҳайдамоқда эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. кўчма сўк. Шу молга нисбатли ҳақоратни билдиради.
— Анави ҳўкизни қаранг-у, манави парини! — деди Заврак анча нарида ўз чодири ёнида турган Худододбекни яна кўрсатиб — бийрон ва шаддод қиз ўлишнинг қўлига тушяпти. — Мирмуҳсин, Меъмор
улов Миниб юриладиган ҳайвон. Регистон олдидан ўтадиган ёʻловчилар уловларидан тушиб, арк дарвозасига қараб таъзим қилар эдилар. С. Айний, Қуллар Умуман, ишчи ҳайв
қантариқ Қантариб қўйиш, қантариғлиқ ҳолатда тутиш ва шундай ҳолатнинг ўзи. Ориқ ҳўкиз қантариқдан кўтармас бел. Ғ. Ғулом
алғов тар. Икки деҳқон ўртасидаги қуш ҳўкиз. Алғов қилиб ер ҳайдаш Ўртадаги қуш ҳўкиз билан бир-бирининг ерини галма-галдан ҳайдаш.
зубр Ўрмонда яшайдиган ёввойи ҳўкиз; қувушшохлиларга мансуб сутемизувчи ҳайвон. Бизонлар зубрларга қараганда бирмунча кичикроқ бўлади. Н. Мавлонов, Қорамолчил
сузонғич айн. Сузағон ИИ. Сузонғич сигир. [Пайғамов:] Нодонни сийласанг, чориғи билан тўрга чиқади. Илмий ходим, деб сузонғич ҳўкиз олиб келган эканмиз. С. Н
ориқ-тириқ Жуда ҳам ориқ, рамақижон. Биздан сўнг яна учта-тўртта дўкондор кириб келади. Ориқ-тириқ, зиқна, кўпчилиги пасткаш одамлар. Ойбек, Болалик Ем-хашак ё
Бир йигит тасодифан алвастининг телпагини қўлга киритади ва шу орқали кўринмас бўлиб қолади. У алвасти билан бирга турли саргузаштларга дуч келади, жумлад
Камбағал чол Араб лаққи подшоҳ саройида хизмат қилиб юради. Унинг ҳаёти кутилмаганда яхши томонга ўзгаради ва бойиб кетади.
Уч опа-сингил оталарининг золимлигидан қочиб, ҳар бири ўз ёʻлига равона бўлади. Кенжа қиз Иқбол айиқ билан турмуш қуриб, Айиқполвон исмли ўғил кўради.
Бу эртакда камбағал балиқчи бола подшоҳнинг қийин топшириқларини бажариб, ўзининг донолиги ва омадини намойиш этади. Унинг сирлари очилгач, подшоҳнинг
Бу эртакда ўзининг ақл-заковати ва меҳнацеварлиги билан ажралиб турадиган деҳқоннинг бек билан бўлган муносабатлари тасвирланади. Деҳқон бекнинг синовларидан
Уч ўғилга отасидан қолган бир хумча олтин ва уларнинг тақдири ҳақида ҳикоя қилинади. Эртакда мардлик, адолат ва дўстликнинг қадр-қиммати очиб берилади.
ҳўкиз шохидан ясалган носқовоқ
қадимдан ҳўкиз қўшиб ғалла ташиладиган ғилдираксиз арава
