Қидирув

от 1. Алдаш учун ишлатилган ёʻл; алдовчи, чалғитувчи иш, тадбир, хатти-ҳаракат; найранг, фириб.

Даврон бир неча бор душман исканжасига тушган, бироқ довюраклик билан ёвга чап бериб, ҳийла-ю ҳунар ишлатиб, ғолиб чиққан. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

Қиз полициянинг даҳшатини яхши билар, уларга кўп учраган ва кўп дафъа турли ҳийлалар билан қочган. — Ойбек, Нур қидириб

Шу мақсадда эрка бир кун ётиб олди. Ҳийла билан касалликка ўзин солди. — А. Мухтор.

2. Ҳийлайи шаръий.

от айн. Ҳийлакор.

Ўқитувчи давом этди: — Шундай қилиб, оми халқ ҳийлагар одамларнинг бўлмағур гапларига ишониб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Сен билмайсан, жоним, улар ҳийлагар, Ўлмай қолса, ҳамиша пайингда юрар. — Ширин билан Шакар

Элда бундай ёлғончилар бўлмасин, Ҳийлагар кишилар омон қолмасин. — Баҳром ва Гуландом

от айн. Ҳийлакорлик.

Эшонман, деб мени нодон билмагин, Ҳийлагарлик қилиб, бекор ўлмагин. — Ёдгор

сфт. Ҳийла ишлатилган, алдаш учун қилинган, ҳийла ишлатадиган.

от с. т. Ҳийлагар.

сфт. Ҳийла ишлатишга уста, ҳийла билан кўп шуғулланувчи (шахс).

Ёлғончи, ҳийлакор бой — Доғули хасис Холвой, — Уйғун

Билъакс сиз: ҳийлакор бир тулки, оғзи қон бир бўри, раҳмсиз бир жаллод А. — Қодирий, Ўтган кунлар

Ҳийлакордир — билагингдан тутмасин, Жодугардир — сени жоду қилмасин. — Ойсулув