Qidiruv

fl. 1. Hiq-hiq etgan ovoz chiqarmoq.

Hiqillab yigʻlamoq.

Nurxon hiqillab, koʻzlarini arta boshladi. — O. Yoqubov, Larza

Nizomjon koʻp gapirmoqchi edi, oʻpkasi toʻlib, gapi tomogʻidan chiqmay, hiqillab qoldi. — S. Ahmad, Ufq

U hiqichoq tutgan kabi hiqillab, yutina-yutina tashqariga chiqdi. — Sh. Xolmirzayev, Toʻlqinlar

2. Yetishish, erishish talabida boʻlmoq, shu maqsadda qattiq zorlanmoq.

Men shaharni hech koʻrgan emas edim. Shuning uchun, onam qayoqqa borsa, shu yoqqa ketidan ergashib, hiqillab borardim. — Oydin, Doʻndiqdan ham yosh ekan

Qumriniso oʻlgur Burushgan, tirishgan basharamizni koʻrgani kim hiqillab turgan ekan, deb qochib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

taql. s. Hiqichoq tutganda, nafas tiqilganda hosil boʻladigan uzuq, qisqa tovushni bildiradi (

Elmurod faqat Mamurjonning hiq etgan tovushini eshitib qoldi, xolos. — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot Diafragmaning tortishib qisqarishi natijasida nafas yoʻlidan toʻsatdan, gʻayriixtiyoriy chiqadigan tovush va shu jarayonning oʻzi (qorin boʻshligʻining baʼzi kasalliklarida va bosh yoki orqa miya shikastlanganda roʻy beradi).

Madorsiz odam ovoz chiqarib yigʻlamas ekan. Uning yigʻisi borib-borib, hiqichoqqa aylandi. — N. Fozilov, Qush — qanoti bilan.

ot 1. Nafas yoʻlining (burun boʻshligʻidan keyin) ikkinchi qismi; ovoz hosil qiluvchi aʼzo (kekirdakka havo oʻtishini taʼminlaydi va unga qattiq, suyuq moddalar tushishiga toʻsqinlik qiladi).

2. Boʻyinning old qismi; boʻgʻiz, tomoq.

Shu vaqt uning [Mutalning] qoʻltigʻi ostidan uzatilgan qoʻl hiqildogʻidan ombir kabi siqib oldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

1. ticken vi

2. (qulf)schnappen vi, s, einschnappen vi, s

fl. Hiqillamoq feʼlining orttirma nisbati.