Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. Nafas yoʻlining (burun boʻshligʻidan keyin) ikkinchi qismi; ovoz hosil qiluvchi aʼzo (kekirdakka havo oʻtishini taʼminlaydi va unga qattiq, suyuq moddalar tushishiga toʻsqinlik qiladi).
2. Boʻyinning old qismi; boʻgʻiz, tomoq.
Shu vaqt uning [Mutalning] qoʻltigʻi ostidan uzatilgan qoʻl hiqildogʻidan ombir kabi siqib oldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- (Joni) hiqildogʻiga kelmoq (yoki yetmoq) Bu axborotchi amaki Halimaning hiqildogʻiga kelgan. U pok-u boshqalar suyugʻoyoq, u bilimdon-u boshqalar nodon — Oʻzbekiston qoʻriqlariU vaqtda mashina yaxshi, toza termas edi. Shermat akaning esa joni hiqildogʻiga kelar edi. — A. Hayitmetov, Shonli avlodNihoyat, sen aytgandek, jonim hiqildogʻimga yetdi-da, oʻgʻlingni yoʻldan qaytarib qolguvchi ham men oʻzim boʻldim — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar