sft. Hazil qilishni yaxshi koʻradigan, bir-biri bilan hazillashadigan; hazilvon.
Hazilkash yigit.
Jabbor hech oʻzgarmagan, studentlik kezlarida qanday boʻlsa — oʻshanday sofdil, hazilkash edi. — O. Yoqubov, Uchrashuv
Biri biridan bashang, biri ikkinchisidan dilkash, hazilkash, tegajak quvnoq odamlar. — I. Rahim, Taqdir
Bir kuni hazilkash ogʻaynilari: — Moʻylov, aslida rais boʻladigan savlating borda. Hozir ham raisdan qayering kam, — deb tegishishdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Har koʻchada, har muyushda uning turli tabaqaga mansub doʻstlari hazilkashlari uchrar edi. — Oybek, Navoiy