Qidiruv

sft. Hazil qilishni yaxshi koʻradigan, bir-biri bilan hazillashadigan; hazilvon.

Hazilkash yigit.

Jabbor hech oʻzgarmagan, studentlik kezlarida qanday boʻlsa — oʻshanday sofdil, hazilkash edi. — O. Yoqubov, Uchrashuv

Biri biridan bashang, biri ikkinchisidan dilkash, hazilkash, tegajak quvnoq odamlar. — I. Rahim, Taqdir

Bir kuni hazilkash ogʻaynilari: — Moʻylov, aslida rais boʻladigan savlating borda. Hozir ham raisdan qayering kam, — deb tegishishdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Har koʻchada, har muyushda uning turli tabaqaga mansub doʻstlari hazilkashlari uchrar edi. — Oybek, Navoiy

ot Hazilkashga xos gap-soʻz, xatti-harakat; hazilkash boʻlish, hazil qilish.

Vosi aka kulgisini bosolmay, hazilkashlik bilan dedi: — Oʻzing yana bitta qiz tugʻib ber. — I. Rahim, Tinimsiz shahar

— Naq jannatning eshigi oldiga borib qolgan eding, ukam, — dedi Qudrat hazilkashlik qilib. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

Hazilkashlikda boshqalardan oʻzardi. — N. Safarov, Olovli izlar