sft. 1. mif. Oʻlikni tiriltiradigan, qayta jon kirgizadigan.
2. Organizm uchun hayot baxsh etuvchi.
Sheʼrki, oʻz sohibining qonidan paydo boʻlar ekan, oʻshal qon kabi hayotbaxsh boʻlmogʻi lozim emasmi? — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Quyosh oʻz hayotbaxsh nurlarini tagʻin moʻl-koʻl socha boshladi. — A. Hayitmetov, Poʻlat barmoqlar
Tortiq etmish tabiat Xush iqlim, toza havo. Suvlari zilol, sharbat, Hayotbaxsh, dardga davo. — Yo, Mirzo
3. koʻchma Kishini jisman, ruhan tetiklantiruvchi, jonlantiruvchi.
Bahorning hayotbaxsh ruhi sovuqdan yoshlangan koʻzlarda, koʻkargan yuzlarda barq urdi, dillar isib ketdi. — A. Muxtor, Chinor
Zubaydaning ovozi yoqimli, hayotbaxsh edi. — K. Yashin, Hamza
Sherali shu hayotbaxsh lablardan koʻzlarini uzolmay qoldi. — S. Karomatov, Oltin qum