от эск. Фойда, наф.
Бир мири ҳаён, уч мири зиён. — Матал.
У [Тешабой] савдогар отаси Болта кўпаснинг ҳаён кўтарса, зиёндан қочма, деган васиятини кўз ўнгида тутади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
У елкасини қисиб: — Шунақа бир ҳаракат бор эди, ҳадисини олмаган одамга қийин экан, ҳеч ҳаён чиқмади, — деб қўя қолибди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
Пахтадан келган ҳаён чорвага ямоқ бўлиб кетарди. — Й. Шамшаров, Тошқин