fl. 1. Biror ish-harakat qilishga choʻchimoq; qoʻrqmoq, botina olmaslik.
Qobil Komilovichning yuragi orziqdi. Miyasida tugʻilgan turli fikrlarga chuqurroq maʼno berishdan hayiqdi. — J. Abdullaxonov, Xonadon
Hamma joyda oqni —
oq, qorani — qora, deb aytishdan hech hayiqmaslik kerak. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Dovdirroqmikan? Unday desa, fan nomzodi, uncha-muncha olimlar qoʻl urishga hayiqadigan muammolar ustida ishlayotgan ekan. — S. Nurov, Narvon
2. Biror xatti-harakat, muomala va shu kabilarda kimdandir, nimadandir choʻchimoq, u bilan hisoblashmoq.
Dadasidan bir oz hayiqadi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
bu haqiqatgoʻy yigitning tevarak-atrofdagi qishloq va ovullarda obroʻyi katta ekan, undan koʻplar hayiqar ekan. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
Poshsha xola oxir-oqibatda oʻz obroʻyiga putur yetib qolishidan hayiqardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
U xonasi kelganda hech kimni ayamasdi. Undan rais ham hayiqardi. — S.Ahmad, Ufq