фл. Нарса ёки жойнинг устидан қарама-қарши томонига ирғиб ўтмоқ; қадамлаб устидан ўтмоқ; сакрамоқ.
— Қани, тўйга юринг! — деди тоға зовурдан ҳатлаб ўтиб. — П. Турсун, Ўқитувчи
Давлатёр кўприкдан ўтмай, ариқдан ҳатлади, кутубхона эшиги олдида Саодатхон билан тўқнашди. — Н. Сафаров, Саодатнинг қиссаси
Ғуломжон нима қилаётганини ўзи ҳам билмай, қўшни дарчага икки ҳатлаб етиб келди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Мен икки дунёни бир ҳатлаб ўтиб, Оғзимга солганим — бор-ёʻғи толқон. — Э. Шукур, Ҳамал айвони
— Мени шу ерда кутасан, — деди-да зинадан тез-тез ҳатлаб, бинонинг ичига кириб ёʻқолди. — Ойбек, Танланган асарлар
Уч-тўрт ҳатлашда йигитчага етиб олди. — С. Нуров, Нарвон
- Остона (дан) ҳатламоқ Бирон жойга (уй, хона ва шу кабилар) кирмоқ ёки ундан чиқмоқ. Туғуруқхона остонасини ҳатлаб ўтган мўтабар аёл ўз тақдиридан кўра кўпроқ бўлажак фарзанд иштиёқи билан ўртаниб ёнади. — ГазетаданОстонадан ҳатлаган меҳмон, Меҳмон бўлиб кел яна бир бор. — Б. Бойқобилов.Чордевор, остона ҳатлаб, кўчага чиқмасдик — Ҳ. Шамс, Душман