Qidiruv

ot 1. Chindan xam boʻlgan, voqelikka mos holat, narsa.

Ishga kelganidan beri endi bitta jiddiy topshiriq oldi, haqiqatni aytmaslik gunoh. — F. Musajonov, Himmat

Inson baxti mehnatda ekanligi ayni haqiqat. — Gazetadan

Deydilar: har zamonning bordir oʻz tarozisi, Oh, naqadar rost erur ushbu buyuk haqiqat. — A. Oripov, Yurtim shamoli

2. Maʼlum tartib-qoida, qonunlarga mos ish, xatti-harakat, holat; rostlik, toʻgʻrilik.

Xalq afsonalarda oʻz orzu-umidlarini, yurak nidosini yaxshilik va haqiqat uchun kurashni ifodalagan. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Qahramonlar haqida ocherk yozish uchun ularni qidirib topish, sarguzashtlarni haqiqat, adolat tarozisida tortib koʻrmoq kerak. — N. Safarov, Olovli izlar

3. fls. Kishi ongida voqelikning, obyektiv borliqning haqqoniy, toʻgʻri aks etishi.

4. Rostligi fanniy yoʻl bilan isbotlangan, tajribada sinalgan holat, hukm, fikr.

Mana shu soddagina rivoyat zamiriga sanʼatning mohiyati haqidagi ulugʻ haqiqat singdirib yuborilgan. — Yoshlik

Men Mirzo soʻziga amal qilaman, uning gapida haqiqat borligiga dilim ishonib turibdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

5. din. Ilohiyatni (xudoning borligini) oʻz-oʻzidan anglashiladigan, isbot talab qilmaydigan, shubhadan tashqari, aniq bir hodisa deb tushunish.

Rosti bilan; rostdan, chindan.

Boshliqning avzoyi haqiqatan ham tashvishli edi. — N. Aminov, Suvarak

Haqiqatan ham Ahmadning maqolani oʻqishdan boʻlak qiladigan ishi yoʻq edi. — F. Musajonov, Himmat

Haqiqatan ham uning sheʼr yozishiga jiddiy sabab bor edi. P. Qodirov, Uch ildiz.

1. negizinde, tiykarınan

2. haqıyqattan

ot Haqiqatga amal qiluvchi; odil.

Haqiqatchi sudya. Firibgar yondiradi, haqiqatchi qondiradi. — Maqol

in fact, actually

ot Haqiqatni, haq gapni, toʻgʻri soʻzni gapiruvchi, rostgoʻy.

Avvalgi oqkoʻngil, haqiqatgoʻy, kamtar Kamoldan asar ham qolmabdi. — Uygʻun, Doʻstlar

Ha, qoʻrsrogʻ-u, lekin haqiqatgoʻy chol oʻzi. — S. Nurov, Narvon