ot 1. Asosan pul solib, yonda, choʻntakda olib yuriladigan xaltacha; karmon.
Meʼmor qoʻynidan hamyonini olib, ellik dinor sanab berdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Sattorov choʻntagidan hamyon chiqardi. Koʻk ellik soʻmliklarni koʻrib, xolaning koʻzlari oʻynadi. — Yu. Shomansur, Qora marvarid
Podshoh bir hamyon tilla berib, shahzodani yoʻlga solibdi. — Ertaklar
2. koʻchma s.t. Choʻntak (pul solinadigan joy maʼnosida).
Oʻgʻrining katta-kichigi boʻlmaydi. Hamyondan oʻmargani bir soʻmmi, yuz soʻmmi, bari bir — kissavur. — Gazetadan
3. koʻchma Kimsa ixtiyoridagi, unga tegishli pul, mablagʻ.
Hisobini bilmagan — hamyonidan ayriladi. — Maqol
Oliy oʻquv yurtlarida esa ota-onaning mansabiga, hamyoniga qarab oʻqishga qabul qilish hollari ildiz otib ketgan edi. — Mushtum
Poshsha xola jonini sugʻurganday, hamyonidan pul sarflab, katta toʻy qilib berdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
- Hamyon quruq Pul yoʻq. Puldorlar, albatta, noz-u neʼmat ichida, ammo hamyoni quruqlar-chi? — Mushtum
- Hamyon kasal Pul yoʻq, pul, mablagʻning mazasi yoʻq. Buxoroda oʻqimoq uchun hamyonim kasal edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari