fl. 1. Bir oyogʻini bosolmay yoki tushovli oyogʻi bilan sakrab-sakrab yurmoq.
— Qoʻltiqtayoq tutgan kasallar hakkalab, har tomonga qochar, ayanchli tovushlar eshitilar edi, — dedi Ahmadjon. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
Normat bor kuchini oʻng oyogʻiga toʻplab, hakkalab yurdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. koʻchma Tekis yurmay, irgʻib-irgʻib, sakrab-sakrab yurmoq.
[Rajabboyning] Mashinasi tekis yoʻldagi singari ravon yurmadi, egat, oʻydim-chuqurlarda qalqib, hakkalab ketaverdi. — Y. Shamsharov, Dovruq
Notekis joyda hakkalab, tuproq toʻzitib borayotgan mototsikl toʻsatdan toshga urilib, bir chekkaga qayrildi. — I. Rahim, Ixlos