ot 1. Qishloq yoki mahallalarning chorrahalarida joylashgan, choyxonalari, qassoblik, baqqollik kabi doʻkonlari boʻlgan obod, gavjum joy.
Bu mahallada unga [ Yoʻlchiga] maʼqul boʻlgan ikki kishi bor edi. Biri — guzarda taqachilik-temirchilik qiladigan Qoratoy, ikkinchisi — Shokir ota nomli mahsidoʻz chol. — Oybek, Tanlangan asarlar
Kuz havosining suyaklarni zirqiratuvchi sovugʻiga qaramay, guzarda choyxoʻr koʻp edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. folk. Yoʻl.
Qatmoqlar yurtiga guzarim tushdi. — Alpomish
Guzarimiz tushsa, izlab kelarmiz. Sulton boʻlgan, jonim doʻstim, xush endi. — Murodxon
Kuloh kiyib, boʻldim men bir qalandar, Nogahon guzarim tushdi bu shahar. — Shirin bilan Shakar
3. shv. Daryodan, soydan qayiqlar oʻtadigan joy; kechik.
4. tar. Buxoro xonligida: mahalla.