ot 1. tar. 20-asr boshlariga qadar Turkistonda katta savdogar boylarning joylarda savdo ishlarini olib boruvchi ishonchli kishisi, vakili.
Baʼzi serpul — katta dunyodor koʻpas boylar uzoq yurtlarga oʻz gumashtalarini yuborib, oʻzlari kayf-safo bilan mashgʻul boʻlar edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
[Abdulla Qodiriy] 1912 yilda yana boshqa bir savdogarga yiliga 50 soʻm ish haqi bilan gumashta boʻlib kiradi. — OʻTA
2. koʻchma Biror kimsani qoʻllab-quvvatlash bilan muayyan amalga tayinlangan yoki birov tomonidan maxsus topshiriq bilan qoʻyilgan shaxs.
U [Vahob Berdiyev] apparatni oʻz gumashtalari bilan toʻldirdi. — Gazetadan
Solihboy gumashtalari esa buni oʻzlaricha izohlab, boyning saxovatpeshaligi, kambagʻalparvarligi deb tushunadilar. — S. Xoʻjayev, Oʻzbek tarixiy filmlari