1. s. takr. s. Gʻir ◆
Gʻir-gʻir qilib lenta uzildi. Gʻir-gʻir shabada.
— Mening otam boʻlsa dugchi, qashshoqki, u yogʻi yoʻq. Sahardan shomga qadar jomeda gʻir-gʻir dug tortadi, — dedi Zumrad Gulasalga. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Qirlarda hali mol ogʻzi tegmagan oʻsiq oʻtlar gʻir-gʻir esgan shamolda beshikday tebranadi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. Tez-tez, gʻir etib, gʻizillab.
Katta koʻchadan yengil mashinalar, tramvaylar gʻir-gʻir oʻtib turibdi. — S. Akbarov, Otaning xayollari
Gʻira-shira tongda qishloqda qizgʻin harakat boshlanib ketdi Mashinalar, temir bochkalar va qop-kajov ortilgan avtomobil, aravalar gʻir-gʻir oʻtmoqda. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar