ot 1. Odatda jun, ipakdan toʻqilib, yerga, polga toʻshaladigan yoki bezak uchun xona devorlariga osib qoʻyiladigan uy jihozi; badiiy toʻqimachilik buyumi.
Ipak gilam. Turkman gilami.
Osti taxta pol boʻlgani holda, polning ustiga qizil gilam tashlangan, ikki yon devorga ham qizil gilamchalar qoqilgan edi. — S. Ayniy. Qullar.
Asl gilamlar toʻshalgan bu xonaning toʻrida hozir Ahmad Tanbal oʻtiribdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. koʻchma poet. Yer betini qoplab olgan maysa yoki gul.
Choʻpon qoʻbuz chalib, mollarin yoydi Barqit gilam yozgan tepa, qirlarga. — Uygʻun
Shamol maysalar orasida lola gilamlarini siljiydi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
3. sprt. Kurash tushiladigan sport anjomi; tatami.
Gilamda yengil vaznli polvonlar kurashmoqdalar.