Қидирув

Г. Ю. Валуконис, А. Е. Хадков (1973) қуйидаги уч гидродинамик зоналарни ажратишни таклиф этдилар: 1. Юқори зона — сувли горизонт ва мажмуани ўз ичига олади. Улардаги қатлам босими геостатик босимга боғлиқ бўлмай ер ости сувларининг таъминланиш, ҳаракатланиш ва бўшалиш областлари нисбати ҳамда сувларнинг минераллашганлиги, қовушқоқлиги, жинсларнинг сув ўтказувчанлиги билан белгиланади. 2. Ўрта зона — геостатик қатлам босими зонасини ва қатлам босимининг ўтиш зонасини ўз ичига олади. Бу зонада гидравлик градиенти юқори бўлиб, флюидлар асосан вертикал ёʻналишда ҳаракатланади. Жинсларнинг геостатик босими, уларнинг гидравлик ва қайишқоқ-пластик хоссалари босим ҳосил қилувчи омиллар ҳисобланади. 3. Қуйи зона — бу жойда қатлам босими сувли жинсларнинг эгилиш-тикланиш режими ва тектоник генезисли кучланиши орқали юзага келади. Ушбу мезонлардан фойдаланишда фаол сув алмашинув зонаси қалинлиги, қуйи гидродинамик зоналар қалинлиги, фаол сув алмашинув зонаси қалинлиги ва қуйи гидродинамик зона қалинлиги нисбатидан фойдаланилади. Платформа шароитларида нефт-газли майдонларга қалинлиги 1000—1500 м гача бўлган фаол сув алмашиниш зонаси ва қалинлиги 500—1000 м ли қуйи гидродинамик зоналарни киритиш мумкин, бу зоналар нисбати 1,0—1,5 дан кам бўлади.