«геокимё» бўйича 7 та натижа: Терминологик
ернинг кимёвий таркиби, унда кимёвий элементларнинг тақсимланиш қонуниятлари ва миграциясини ўрганадиган фан. Атама 1838 йилда К.Ф. Шёнбейн томонидан киритилган.
Б.Б. Полинов фаразларига кўра, литология жиҳатидан бир жинсли ҳудуд чегарасида жойлашган, эриган ва эримайдиган моддалар манбалари билан генетик боғлиқ бўлган элементар ландшафтлар (элювиалдан то супераквалгача) мажмуи.
геокимёда ва умуман ер курраси энергетикасида иштирок этувчи тирик модданинг геологик кучини аниқлашни ўз олдига мақсад қилиб қўйган фан соҳаси.
у ёки бу кимёвий элементлар миқдорининг муайян ландшафтлардаги ўртача миқдорларига (ландшафт кларкига) нисбатан кескин равишда ошган зонаси. Б.т. одатда ўзининг физик (мас. сиздирувчанлик қобилияти), кимёвий (оксидланиш-тикланиш, кислота-ишқорий шароитлари турлилиги) ёки биологик (айрим гуруҳ микроорганизмларининг юксак фаоллиги) хусусиятлари билан фарқланувчи элементлар ландшафтлар, биомоценозлар (фациялар) туташган жойларда ҳосил бўлади.
Ер юзидаги ўзининг тоғ жинслари, тупроғи ва суви таркибидаги кимёвий элементлар миқдори, ҳамда уларнинг ўсимлик ва ҳайвон турлари таркибига, тақсимланишига, ҳамда мазкур вилоятда яшовчи аҳоли саломатлигига таъсир қилиши билан ажралиб турадиган ҳудуд.
Қаранг: Биогеокимёвий аномалиялар
муайян ҳудудда (биогеокимёвий вилоят) кузатиладиган, муҳитдаги (биотоп) айрим элементларнинг танқислиги ёки меъёридан зиёдлиги сабабли тирик организмларнинг ривожланиши, ўсиши ва функсияларидаги ялпи бузилишлар.
