от Кучли даражада аччиқланиш ҳисси; қаҳр, жаҳл.
Ғазаб қилмоқ. Ғазаб билан гапирмоқ. Ғазабдан тушмоқ.
Кечқурун жамоат жам бўлганда, ғазабдан кўкариб кетган кампир етти пуштидан қолган уч бойлам васиқани ўртага кўтариб урди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Одамлар Бувиражабни ушлашди. Унинг кўзларига ҳамон ёш келмас ғазабдан ҳансираганча, қалт-қалт титраб ўтирарди. — Ёшлик
- Ғазаб қилмоқ Бирор ишни бажаришга мажбурлаш билан ёки бошқа тарзда жазоламоқ. Отаси уч ўғлига ғазаб қилибди: — Топсаларинг — топдиларинг, бўлмаса, бошларинг ўлимда, — дебди. — Зумрад ва ҚимматШоҳимиз ғазаб қилдилар, мен ҳам банди бўлиб келдим. — Нурали
- Ғазабига олмоқ Хон бир бегуноҳ одамни ғазабига олиб, тошбўрон қилдирибди, тош отмаган одам қолмасин, деб ўзи тепасида турибди — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлариУлар бир тўда солдат билан беҳол ётган Пўлат отанинг тепасига келишди. Уни ғазабга олишди, аврашди — натижа чиқмади. — К. Яшин, Ҳамза
- Худонинг ғазаби Бу бола — худонинг ғазаби.