ot Kuchli darajada achchiqlanish hissi; qahr, jahl.
Gʻazab qilmoq. Gʻazab bilan gapirmoq. Gʻazabdan tushmoq.
Kechqurun jamoat jam boʻlganda, gʻazabdan koʻkarib ketgan kampir yetti pushtidan qolgan uch boylam vasiqani oʻrtaga koʻtarib urdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Odamlar Buvirajabni ushlashdi. Uning koʻzlariga hamon yosh kelmas gʻazabdan hansiragancha, qalt-qalt titrab oʻtirardi. — Yoshlik
- Gʻazab qilmoq Biror ishni bajarishga majburlash bilan yoki boshqa tarzda jazolamoq. Otasi uch oʻgʻliga gʻazab qilibdi: — Topsalaring — topdilaring, boʻlmasa, boshlaring oʻlimda, — debdi. — Zumrad va QimmatShohimiz gʻazab qildilar, men ham bandi boʻlib keldim. — Nurali
- Gʻazabiga olmoq Xon bir begunoh odamni gʻazabiga olib, toshboʻron qildiribdi, tosh otmagan odam qolmasin, deb oʻzi tepasida turibdi — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlariUlar bir toʻda soldat bilan behol yotgan Poʻlat otaning tepasiga kelishdi. Uni gʻazabga olishdi, avrashdi — natija chiqmadi. — K. Yashin, Hamza
- Xudoning gʻazabi Bu bola — xudoning gʻazabi.