«гавҳар» бўйича 101 та натижа: Изоҳли
от 1. Тарашлаб сайқал берилган олмос; умуман қимматбаҳо тошларнинг умумий номи; жавҳар.
Кўрдингми? Бу нима? Мана бу — дур, мана бу — марварид. Мана бу ёнган — гавҳар. — Ойбек, Танланган асарлар
Гавҳар косада сув тутиб, қизлар қўшиқ айтиб, Нуралига парвона бўла берди. — Нурали
2. кўчма Қимматли, бебаҳо, нодир нарса.
Ер — хазина, сув — гавҳар. — Мақол
3. Гавҳар (хотин-қизлар исми).
от поет. Гавҳардек нур сочувчи; гавҳар тўкувчи.
Равшан айларман чароғи оҳни, Кўзларимдур гавҳарафшон, марҳабо. — Нодира
от 1. Қимматбаҳо тошларни яхши биладиган мутахассис.
2. кўчма Бирор нарсанинг қадр-қимматини яхши биладиган, қадрига етадиган шахс.
Ўз сўзимизнинг гавҳаршуносини, ўз шеъримизнинг Фирдавсий ва Низомийсини кўрмоққа муҳтож эдик. — Ойбек, Навоий
от 1. Дур ва гавҳар; қимматбаҳо, нодир нарсалар.
2. кўчма Маъноли, мазмунли сўзлар, гаплар.
Лайлининг кўнгли очилиб, ҳар сўзидан дур-гавҳарлар сочилиб, шунда қизнинг баҳри очилганини билиб, энаси айтди — Фолклор
Сенга хат ёзгани ўтирдим, Юрагимдан дур-гавҳар тўкдим. — У. Носир, Юрак
афакия Кўзда гавҳар мавжуд эмаслиги касаллиги.
хўмрай Қовоғини солиб тикилмоқ, ёмон кўз билан қарамоқ. — Гавҳар менга хўмрайиб қаради-ю, терс ўгирилди. С. Сиёев, Ёруғлик
иншо Ўқув юртларида она тили ёки адабиётдан ёзма иш. Иншо олмоқ. Иншо ёзмоқ. Гавҳар иккита имтиҳондан аъло олди-ю иншоси тўрт бўлиб қолди. Ў. Ҳошимов, Қал
нисф эск. кт. айн. Ярим. Агар берсам мунга гавҳар тахтимни, Оққиз, бўлмас, билгин, нисфи баҳоси. Равшан Чамаси, нисфи шаб асноси, дўстим деб, ёнида қиз, Султоналин
тугуклик айн. Тугук. Бу одамнинг белида гавҳар тугуклик бўлса керак. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар Уларнинг сўзи шу ерга етганда, рўмолда тугуклик бир нарса кўт
клёш Юбканинг ёки шим почасининг паст томонига кенгайиб борувчи алоҳида бичими. [Гавҳар] Қизил кофта ва клёш этакли қора юбка кийган, битта қилиб ўрилган узун
Абдуазиз бой отасидан қолган мол-мулкни совуриб, қирқта жўрасидан ёрдам сўрайди, аммо улар ёрдам бермайди. Кейинчалик у карвон билан сафарга чиқиб, қудуқд
Ушбу эртакда Ақл ва Давлат ўртасидаги баҳс тасвирланган бўлиб, улардан қайси бири ҳаётда муҳимроқ эканлиги синовдан ўтказилади. Ҳикоя давомида бир боланин
Бу эртакда подшоҳнинг ўғил фарзанд кўриш истаги ва бу истакнинг амалга ошиши учун қилинган ҳийла-найранглар тасвирланади. Шунингдек, оддий деҳқоннинг о
Золим подшоҳнинг олтин чинори учун Булбулигўё қушини топишга чиққан кенжа шаҳзода саргузаштлари ҳақида ҳикоя қилинади. У ўзининг мардлиги ва садоқат
Бу эртакда Зулайҳо исмли аёлнинг ҳасади туфайли кўп азоб чеккан Ҳурилиқо исмли қизнинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг садоқати ва сабри охир-оқибат ба
Уч оға-ини овга чиқиб, сирли махлуққа дуч келишади. Кенжа ботир ер ости дунёсига тушиб қолиб, кўплаб саргузаштларни бошидан кечиради.
