фл. 1. Суяк, қаттиқ нон ва шу кабиларни кемириб емоқ; мужимоқ (кўпинча ит, мушук ва йиртқич ҳайвонлар ҳақида; инсонга нисбатан эса салбий муносабат билан қўлланади).
Бир олапар эллик қадамча нарида алланарсани ғажир эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Волосов Аллонбийнинг оқ ўтовида қўйнинг қовурғасини ғажир экан, Эримбетни етимчадек қақшатмоқда эди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
Элмурод онасининг сўзи билан сабзи ғажиб турган қизчага қаради — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Тишлаб, чайнаб қаттиқ жароҳат етказмоқ.
Оёғини ит ғажиб ташлабди.
Отлар ҳалок бўлди, эшакларни йиртқичлар тунда ғажиб кетди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
3. кўчма Тилка-пора қилиб юбормоқ, абжағини чиқармоқ: абгор қилмоқ.
Одамлар ажратмаганда, бу хотин мулла Норқўзини ғажиб ташлар эди. — А. Қаҳҳор, Майиз емаган хотин
Кейин Зуннуновга худо беради. У сени ғажиб ташлашга тайёр. — И. Раҳим, Ихлос
4. кўчма Қаттиқ зарб, сиқиш ва шу кабилар ёʻл билан шикастламоқ, эзмоқ, мажақламоқ.
Машинанинг эшиги қўлимни ғажиди.
Нима, буни машина майиб қилибдими ё у ер-бу ерини ғажиб кетибдимики, бахциз ҳодиса деса — К. Яшин, Ҳамза
- Ит ғажиган суякдай (ёки ошиқдай) Жуда озғин, нимжон ва хунук. Сен қўлимни ушлашга зор бўлиб юрган йигитларнинг битта ҳаром тукига арзимайсан! Нимангга ишонасан?! Чиройинггами?! Ит ғажиб ташлаган ошиқдайсан. — А. Қаҳҳор, Сароб