ot 1. Chigitdan unib chiqib, paxta hosili (tolasi) beradigan, gulxayridoshlar oilasiga mansub bir yillik madaniy oʻsimlik, paxta oʻsimligi.
Gʻoʻza chopigʻi. Gʻoʻzaga suv taramoq. Gʻoʻzani parvarish qilmoq.
Bir dona chigitdan oʻttiz-qirq koʻsakli gʻoʻza unib chiqadi. — Tuygʻun, Brigadir
Boʻyi yerdan toʻrt barmoq koʻtarilgan gʻoʻza oralariga yoyilgan xotin-qizlar, gulga qoʻngan asalaridek, gʻayrat bilan ishlamoqda. S. — Ayniy, Qullar
2. esk. ayn. Koʻsak.
Onam sandalda oʻtirib, gʻoʻza chuvir, men kitob oʻqir edim. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Sandalning bir chekkasida gʻoʻza chuvib oʻltiruvchi bir keksa koʻr kishi qoʻlidagi gʻoʻzapoʻchoq va sugʻurgan paxtasi bilan boshini baland koʻtarib, hovlidagi soʻzga quloq solib turadi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
3. s. t. Shu oʻsimlik hosili, paxta.
Bu yilgi tergan gʻoʻza Bulturgilardan toza. Planlar yuzga yetsa, Dunyo toʻla ovoza. — Qoʻshiqlar
- Kampirning dardi gʻoʻzada Kampirning dardi gʻoʻzada, deganlariday boy amakim ham amirning kelishini istaydilar. — S. Ayniy, Doxunda