Qidiruv

g‘uvur-g‘uvur ayn. Gʻovur-gʻuvur.

1. n sershovqin (gʻovur-gʻuvur) oʻyin-kulgi 2. v vaqtini chogʻ qilmoq, quvonmoq

chuvvos Tartibsiz gʻovur-gʻuvur gap, tovush; qiy-chuv. Qizlar chuvvos solib kuladi. S. Siyoyev, Otliq ayol Bir uy xotin chuvvos koʻtardi. S. Ahmad, Hukm

chuvurla Tartibsiz, har yoqdan soʻzlamoq, gʻovur-gʻuvur, qiy-chuv qilmoq. Qizlar kampirni alaxsitish uchun birdan chuvurlab yuborishdi. S. Ahmad, Onajonlar

vag‘ir-vug‘ur taql. s. Gʻovur-gʻuvur va shunga yaqin tovush haqida. Vagʻir-vugʻur qilmoq. Xonadagi vagʻir-vugʻur bosildi. U soʻzlarni vagʻir-vugʻur takrorlash bilan ovora

suronli Shovqin-suron, gʻovur-gʻuvur bilan toʻlgan; shovqinli. Suronli janglar. Nikoh toʻyi favqulodda suronli va tantanali boʻldi. Oybek, Tanlangan asarlar koʻchma Dabda

Bu ertakda podshoh qizi oʻziga uylanmoqchi boʻlgan shahzodalarga gʻayrioddiy shart qoʻyadi: har kim uchta yolgʻon topsin, har qaysisida qirqta yolgʻon boʻlsin.