Qidiruv

fl. ayn. Gʻivirlamoq.

Sal shoʻxlik qilsang: — Gʻivillama oyoq ostida! — deb jerkishardi ular. — Oybek, Bolalik

fl. 1. s. t. 1 Tinimsiz, betartib harakat qilmoq, gʻivir-gʻivir qilmoq; gʻimirlamoq (mayda jonivorlar haqida).

Pastdan qaragan kishiga goʻyo behisob chumoli karvoni gʻivirlayotganga oʻxshab koʻrinadi. — I. Rahim, Ixlos

Koʻklam kelishi bilan butun daraxtlar uygʻonadi, qurt-qumursqalar ham gʻivirlab qoladilar. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda

2. koʻchma Asta qoʻzgʻalmoq, harakatga kelmoq.

Darhaqiqat, dushman gʻivirlab qolgan edi. Hademay hujumga koʻchdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Ketmoqchi boʻlib gʻivirlay boshlagan edi, Halima opa qoʻymay, choyga oʻtqazdi. — Oydin, Hikoyalar

3. Biror narsa, ish bilan sekin-asta kuymanmoq.

Hovlida besh-olti kishi gʻivirlab yuribdi. — Oʻ. Umarbekov, Yulduzlar

Gʻivirlardi bunda hamisha: Gul sugʻorar, hovli supurar — Oybek, Qizlar

taql. s. 1. Hasharotning asta, davomli, tinimsiz harakatini, qimirlashini bildiradi.

Bir narsa gʻivir-gʻivir qilib uxlatmadi. Qulogʻimda bir narsa gʻivir-gʻivir qildi.

2. Biror ish bilan tinimsiz shugʻullanish, tinimsiz urinish holatini bildiradi.

Dunyo ari uyaga oʻxshar ekan. Gʻivir-gʻivir qilasan, kirasan, chiqasan, urinasan, surinasan — bol yigʻasan. Sen yiqqan boldan qavm ahli bahra topishini oʻylaysan. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

max. s. Sekin, arang eshitiladigan, maʼnosi noaniq tovushlarni bildiradi; pichir-pichir, gʻivir-gʻivir.

Kechasi qoʻshni hovlida gʻivir-shivir boʻlib qoldi.

Kel, kel, qani, nima boʻldi? Soʻzla, gʻivir-shivir qulogʻimga chalindi — Oybek, Ulugʻ yoʻl

odamlar oʻrtasida gʻivir-shivir gaplar tarqaldi. — A. Tolipov, Haqiqat yengdi

fl. Gʻivirlamoq feʼlining birgalik nisbati.