ot
1.
sft. kam qoʻll.
Noxush, dilgir (kayfiyat, ruhiyatga nisbatan).
Ularning boʻlimlarida sitamgar gʻash kayfiyat hukmron. — F. Musajonov, Himmat
Oydin kechada bu xunuk ovoz uning gʻash koʻnglini tirnab oʻtganday boʻldi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2.
ayn
. gʻashlik 1.
Oradan bir necha oy oʻtgan boʻlsa ham, Rohatbibi koʻnglidagi gʻash yozilmadi Gʻulom, — Mashʼal
3.
Gʻishgʻisha qilaveradigan; injiq (bolalar haqida).
Kichik oʻgʻli juda gʻash boʻlgan.
- Koʻngli (yoki yuragi) gʻash tortmoq
Qassobning esiga dafatan tunov kungi dilxiralik tushib, koʻngli beshbattar gʻash tortdi. — N. Norqobilov, Toʻqnashuv
- Gʻashi kelmoq 1. Asabi qoʻzgʻamoq; gʻijinmoq.
Aziza kursdosh qizlarning gʻashi kelayotganini sezgan sayin oʻzini gʻolib hisoblab, rohatlanar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol[Yoʻlchi] Baʼzan gʻashi kelib, badanga yopishgan koʻylakni koʻchirar va yelpinar edi. Oybek, — Tanlangan asarlar
- Gʻashiga tegmoq 1. Asabini qoʻzgʻamoq, gʻijintirmoq.
U gʻashga tegar darajada yaltoqlanarkan, mehmonlarni qani-qanilab, hovliga boshladi. — YoshlikSochlari orasidan peshonasiga sizib tushayotgan tomchilarning gʻashiga tegishiga parvo qilmay, hozirgina boʻlib oʻtgan voqeadan quvonar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
