sft. 1. Juda kam uchraydigan, juda boshqacha, gʻalati.
Gʻaroyib mashina,
Nazar Alimatga xuddi ajoyibxonadagi gʻaroyib narsani tomosha qilayotgandek boqardi. — E. Usmonov, Yolqin
Bu koʻchalar shunday sirli va gʻaroyibki, asti qoʻyaverasiz. — S. Akbariy, Sevgi bilan tirilgan yurak
yangi jurnalni varaqlab oʻtirib gʻaroyib suratga koʻzim tushdi. M. M. — Doʻst, Lolazor.
2. ayn. Ajoyib 1.
Xatdagi gaplar birmuncha gʻaroyib boʻlishi barobarinda, uning tegishli kishiga yetishi juda zarur edi. — A. Muqimov, Tark etma nazokatni
Bugungi koʻpkari gʻaroyib boʻldi-da. — Sh. Ashurova, Yanga