Қидирув

от 1. Мўрт, куврак нарсани чайнаганда, босганда, синдирганда чиқадиган товушни билдиради.

2. махс. Этик, кавуш, туфли каби оёқ кийимларининг тагчарми орасига махсус тарзда қўйиладиган чарм ва юрганда ундан чиқадиган товуш.

Худо хоҳласа, этикларингга ғарч солдириб бераман. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Ўртага чўккан ўнғайсиз жимликни узоқ ёʻлакдан эшитилган этик ғарчи бузарди. — А. Мухтор, Туғилиш

Ҳали ғарчи кетмаган туфлисидан тортиб пўрим телпагигача — бошдан-оёқ яна бир синчиклаб, маънодор тикилди. — Ёшлик

фл. Ғарч-ғарч товуш чиқармоқ.

Кўча ва ҳовлиларда музлаб ётган қор оёқ тагида ғарчилларди. — П. Турсун, Ўқигувчи

Туфличаси ғарчиллайди, Дилиойим аччиғлайди. — Бойчечак

girshildep turģan.

фл. Ғарчилламоқ феълининг орттирма нисбати.

боғл. Эргаш гапдаги иш-ҳаракатнинг бош гапдаги иш-ҳаракат амалга ошишига тўсиқ бўла олмаслигини таъкидлаш учун хизмат қилади.

Шайхзода домла, гарчи мени ўқитмаган бўлса ҳам, мен ўқиган институтда дарс берарди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

Меҳмонлар, гарчи бундай вақтда кишига ҳеч қандай сўз тасалли бера олмаслигини билишса ҳам, кампирга тасалли берган бўлиб қўзғалишди. — А. Қаҳҳор, Асрор бобо

сфт. Ғарчи бор, “ғарч“ қўйилган: юрганда ғарч-ғурч қиладиган.

Очил бувага Караганда у [Азимжон] бошқа бир олам: ғарчли ялтироқ этик, шевиот шим, ипак кўйлак ҳаммаси бежирим, ҳаммаси нафис, тахи бузилмаган. — А. Мухтор, Чинор

Афанди янги тикилган ғарчли бедана кавушини кийиб, ҳар қадамда завқланиб, боғ сайлига кетаётган эди. — Латифалар