Қидирув

фл. айн. Ғақилламоқ

тақл. с. Ўрдак ёки қарға-қузғунлар товушини билдиради.

Шақиллаб мақтаниш билан алахсиган олаҳакка, сигирнинг думи тегганда, ғақ! этди-ю, ура қочди. — С. Анорбоев, Оқсой

фл. Ғақ-ғақ этган товуш чиқармоқ.

Холматжон аллақаерда тинимсиз ғақиллаётган ўрдаклар овозига қулоқ соларди. — С. Аҳмад, Уфқ

Ғознинг ғақиллаган товуши кампир ўғлининг қулоғига бориб, дарди бўшашиб, энасига бир сўз деб турган экан. — Алпомиш

Айн. ғақ.

тақл. с. Ғақ ва шунга яқин товушларни билдиради.

Кун ёйилиб, елкани қиздира бошлади. Узоқ-яқиндан ўрдакларнинг ғақ-ғуқи эшитилди. — С. Аҳмад, Уфқ

фл. Ғақилламоқ феълининг орттирма нисбати.