sft. Sirti silliq emas, notekis; gʻudda yoki qavarchiqlar bilan qoplangan; gʻoʻdir.
Gʻadir-budur qoʻl.
Mamat bir dam oʻzini yoʻqotib qoʻydi. Yuzidagi xijolat jahl bilan almashindi, gʻadir-bu-dur basharasidagi tuklar tikka boʻlib ketdi. — S. Anorboyev, Mehr
Shukurjon toshning yoniga tiz choʻkib, uning quyoshda choʻgʻdek qizigan gʻadir-budur sathiga labini bosdi. — O. Yoqubov, Ota izidan
Yongʻoqning tanasi qu-choqqa sigʻmas darajada. Gʻadir-budur. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik