Qidiruv

ot 1. esk. kt. Kishi yoki narsani oʻziga jalb va maftun etuvchi kuch; joziba, chiroy.

Uzun koʻylagi yashirib turgan qaddi-qomati, koʻzlardagi fusun-u lablardagi latofat nogahoniy hasrat niqobiga oʻraldi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Sehr, jodu; makr, hiyla.

Zoti oliyni ul buxorolik jodugarning fusunlaridan qutqarib olmoq kerak — M. Osim, Ibn Sino qissasi

1. sıyqırshı, hiyleker

2. ózine ashıq etiwshi

Sihirli, büyülü.FUSUNKOR, SEHRLI

sft. Oʻziga tortadigan, maftun etadigan; juda goʻzal, oʻta jozibali.

Qiz haqiqatan goʻzal ekan. Yonib turgan fusunkor koʻzlari uning yuragini qitiqladi. — Mirmuhsin, Qizil durralar

Hovlini Xorazm maqomlarining fusunkor, mungli navolari toʻldirdi. — S. Siyoyev, Avaz

Dilshod ohu koʻzlardagi shoʻx oʻtni nafis lablardagi fusunkor tabassumni koʻrib, bexud turar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

gózzallıq, kórkemlik