от 1. эск. кт. Ўзига азиз, севимли бўлган кимса, ватан ёки нарсадан узоқда яшаш; айрилик; ҳижрон.
Фурқат аро ташлаб мени, эй шўхи дилдор, ўртама. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. Фурқат (эркаклар исми).
Қидирув
«фурқат» бўйича 45 та натижа: Изоҳли
Луғат мақолалари
1 таТаърифлар ичида
44 таторож Торож қилмоқ (ёки этмоқ) Қўшин тортиб, неча ерларни торож-у талон этди. Фурқат
савсан кт. айн. Гулсапсар. Сабзалар узра мусалсал бўлди сунбул турраси, Бир тараф савсан аросидин равондур облар. Фурқат
бале Ҳа, дуруст, яхши. Фурқатий қош-у кўзингдин фитналар кўрди, бале! Шўриш ўлмоқ расмдур, ой туғса ахтар устида. Фурқат
фиғонли Қайғу-ҳасратга тўла; қайғули, ғамгин. Солистлар Фурқат ғазалига ёзилган фиғонли, ғамгин қўшиқларни ижро этадилар. Газетадан
қаён эск. кт. айн. Қаерга. Бахт этагин тутқизмас, Ғам кутар, борса қаён. Миртемир. Адашган кимсадек Фурқат қаён боргум билолмасман. Фурқат.
браҳманзода Браҳман фарзанди, браҳманлар авлодига мансуб шахс. У л бараҳманзода ҳар дам барқдек ўйнаб кулар, Йиғлатиб, кўз ёшими абри баҳорон айлагач. Фурқат