от с. т. Фойтун эгаси; фойтун ҳайдовчи.
Аллонхўжа отбоқар-у фойтунчиларни, текинтомоқ, ялқовлар, деб сўкиб, жувозга қувди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
Қидирув
«фойтунчи» бўйича 3 та натижа: Изоҳли
Луғат мақолалари
1 таТаърифлар ичида
2 тафантомчи эск. Айн. фойтунчи. Амирнинг файтончиси чарчаган оқсоқ отнинг сағрисига устма-уст қамчи сола берди. С. Айний, Куллар
зинғилла Жуда тез юрмоқ, зипилламоқ, ғизилламоқ. Фойтунчи ирғиб тушиб, Калтаминор томон зинғиллаб кетди. С. Сиёев, Аваз У зинғиллаганича навбат-чи аёл ўтира