sft. 1. Biror kimsa, narsa yoki gʻoyaga astoydil berilgan va ular uchun jondan kechishga ham tayyor; sodiq.
Mehnatkash, fidoyi, halol insonni oʻlimidan keyin eʼzozlash tiriklar qoʻliga chiroq tutqazish bilan baravardir. — Saodat
Bizning kishilar mard, kamtar, fidoyi, Sabotiga aytsang tasanno arzir. — M. Boboyev.
2. Koʻngilli, oʻz ixtiyori bilan kelgan askar.
Yosh Ahmad yangi tuzumni mustahkamlashga bel bogʻlagan fidoyilar safiga qoʻshildi. — Gazetadan