ot 1. tar. Koʻcha-koʻy, hovli va bogʻlarga suv sepib, supurib-sidirib yuruvchi xizmatkor; qorovul.
Oʻnlab farroshlar hafsala bilan yer supurgan, meshkobchilar etaklarini belboqqa qistirib, suv sepgan. — S. Siyoyev, Avaz
Eshikda qari farrosh Hoji Solih paydo boʻldi. U darvishnamo, kamtarin, xayolchan kishi edi. — Oybek, Navoiy
2. Idora yoki muassasalarda xonalarni supurib-sidiruvchi xodim.
Farroshlarimiz yetarli, har kuni peshtaxtalar tozalanib, xlor bilan yuviladi. — Gazetadan
Ikki yildan keyin bozorning farroshi unga odam qoʻydi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa