Поиск

perishtesiz, jaǵımsız, bereketsiz

ot 1. Islomda va boshqalar baʼzi dinlarda xudoning amrini bajaruvchi gʻayritabiiy mavjudot; malak (farishtalar son-sanoqsiz boʻlib, har biri maʼlum vazifani bajaradi).

Baʼzi rivoyatlarga qaraganda, farishtalar jannatdagi kavsar suvidan qumgʻonlarimizga quyib ketar emish. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

Farishta, maloyiklar — nurdan, siz bilan biz loydan yaratilgan. — Malikayi ayyor

2. Koʻchma Yaxshi xulq-atvorga ega boʻlgan va goʻzal (koʻpincha ayollar haqida).

Bu xotin toʻgʻrisida mulla Norqoʻzi shunday fikrda: agar farishta ilgari oʻtgan boʻlsa — shuning onasi, endi tugʻilsa — shuning bolasi boʻladi, agar hozir yer yuzida boʻlsa — shu xotinning oʻzi. — A. Qahhor, Asarlar

Vo ajabo! Bu kim boʻldi? Choʻrimi yoki bir ofatijon farishtami? — Hamza, Boy ila xizmatchi

3. koʻchma Fayz, ziynat.

Ayolning sarishtasi — roʻzgʻorning farishtasi. — Maqol

Ha, ota — koʻcha kishisi, ona uy farishtasi boʻlar ekan. — L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar.

4. koʻchma Pokiza, musaffo; begunoh.

Ajoyib odamsan-da, doʻstim, ajoyibsan, farishtasan. — Shukrullo, Saylanma

Shu kungacha Ravshan oʻzini halolman deb farishta sanab yurdi. — Yoshlik

sft. 1. Fayzli; serbaraka.

Sarishtali uy — farishtali uy. — Maqol

2. koʻchma Yoqimli, jozibali; halol, pokiza.

Bay-bay-bay, bu Oʻtar bobo bagʻoyat farishtali odam ekanlar. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Farishtali odam, deb shunaqalarni aytsa kerak-da, a? — Shuhrat, Jannat qidirganlar