сфт. айн. Фараҳбахш.
Фараҳли тонг.
Кўп фараҳли бўлар эди ёғин эртаси, Қулф урарди лола — тоғнинг сўлим эркаси. — Х. Салоҳ. Она-Ер!
Нақадар фараҳли дунё, Мовий уфқларда ўйнар кўзларим. — Ж. Жабборов, Қуёш юрти
Назарнинг ҳаётида бундай безавол, фараҳли кечалар жуда кам бўларди. — Э. Усмонов, Ёлқин