sft. 1. tib . Asab sistemasining ishdan chiqishi natijasida tana aʼzolaridan birortasining tamoman harakatsiz boʻlib qolishidan iborat kasallik; shol.
Oyoq falaji. Falaj boʻlib qolmoq.
Shu darmondori yetishmasligi natijasida kishi falaj kasaliga yoʻliqishi mumkin. — K. Mahmudov, Oʻzbek tansiq taomlari
[Anorbibi] Yurak falajiga yoʻliqqani maʼlum boʻlib, shu kun kechasi, hatto uch goʻdagi toʻgʻrisida bir ogʻiz vasiyat qilolmay vafot etdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. koʻchma Ishdan chiqish, harakatsiz boʻlib qolish.
Asrlar oʻtishiga qaramay, bu yerda hayot hali ham falaj edi. — Oybek, Navoiy