фл. 1. Товушни эшитиш аъзоси орқали қабул қилмоқ; қулоғига кирмоқ, чалинмоқ.
Кимнингдир инграганини эшитди. Отнинг кишнаганини эшитди.
Саодатхоннинг оёқ шарпасини эшитиб, секин кўзларини юмди. — С. Зуннунова, Янги директор
Отасининг хуррагини эшитиб, кўнгли равшан тортди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. Диққат-эътибор билан, маъно, мазмунини ҳам англаш, ўзлаштириш мақсадида қулоқ бермоқ; тингламоқ.
У Меъморнинг гапларини эътироз билдирмай эшитар, бош қимирлатиб тасдиқларди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Уз умримда кўп одамларни кўрганман, кўпларнинг саргузаштларини эшитганман. С. — Аҳмад, Юлдуз
3. Хабар топмоқ, хабардор бўлмоқ, эшитиб билмоқ.
Достон битибди, деб эшитдик, оға. Қачон ўқийсиз? — С. Сиёев, Ёруғлик
Чанғи сайлини ҳам ўзинг ўйлаб топдинг. Билардинг, опанг эшитиб қолса, адабингни беришини. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
- Гап эшитмоқ Сўкиш, қарғиш ва шу кабилар мазмундаги танбеҳ олмоқ. Қилар ишни қилган Писмиқ-ку, мана энди мен гап эшитяпман. — Э. Райимов, Ажаб қишлоқ